Oktober 2003 - Ray stopt ermee

E-mail interview webmaster (JPvM) met Raymaond Gerrits

Raymond Gerrits, de "supersub" van Spasmodique heeft Spasmodique verlaten.
Raymond nam in Nighttown afscheid van zijn jeugdliefde. Nadat hij eerder al Niek en Hans op gitaar had vervngen, verving hij Martin tijdens de "Villa Delirium" tournee op bas. Dit is Ray zo goed bevallen dat, nu Martin weer terug is op bas en Ray gevraagd was om het nog een keer te doen op gitaar, hij zich hier niet helemaal "lekker" bij voelt. Ik geef hem graag de gelegenheid om zijn verhaal te doen...


- Dus je houdt er nu weer mee op Ray, waarom precies ?

Tja... Een kombinatie van zaken, he? Kvoel mezelf toch meer bassist dan gitarist. Op gitaar voel ik mij niet meer thuis. Sterker nog: ik vind het helemaal niet leuk meer. Daarnaast ook het iedereen bekende verschijnsel "tekort aan tijd". Vindt je iets leuk, dan maak je er tijd voor. Zo niet, dan is het zonde om er mee verder te gaan als je er niet achter staat.

- Wat was je reactie toen Martin je belde om te zeggen dattie weer zin had om terug te komen?

Naar lucht happen. Letterlijk. Het kwam als een donderslag bij heldere hemel. Ik had er niet meer op gerekend. Ron had mij wel eens op de mogelijkheid gewezen. Toen had ik hem al gezegd dat, als dat zou gebeuren, ik er dan mee zou stoppen.


- On stage was je altijd de vrolijke noot met de eeuwige glimlach..............je hebt er wel heel veel plezier in gehad, niet?

Zeker! Ik heb enorm veel plezier gehad tijdens deze laatste toer. De allereerste keer (toen ik gevraagd werd om Hans en Niek te vervangen) stond ik er eigenlijk een beetje buiten. Tenminste, zo heb ik het ervaren. Ik was toen ook nog maar een ventje, keek enorm op tegen de rest en had ook niet het gevoel dat ik er echt bij hoorde. Je komt ook als eigenlijk wildvreemde in een hecht groepje wat al jaren met elkaar optrok en daar had ik het best wel moeilijk mee. De afgelopen toer had ik dat echter totaal niet. Ja, ook ik ben ouder (wijzer :) ???) geworden en sta nu gewoon mijn mannetje.

De eeuwige glimlach
Ha! Ik heb het gezeur altijd moeten aanhoren dat mijn bijna altijd aanwezige glimlach niet kon in combinatie met onze muziek. Bullshit natuurlijk. Kga mezelf geen chagarotrijnig masker aanmeten omdat dat zogenaamd zo zou horen, zeg. En correct me if I'm wrong: de hele band heeft deze tour plezier gehad op het podium. Mijn lol in het spelen ga ik niet onder stoelen of banken steken. Het is allemaal heel erg leuk geweest. Het was een verzameling van gezellige mensen qua band. En daar hoorden uiteraard jij, Barney, Ron and last, but not least mijn goede vriend Ruud Pronk van Arrow Classic Rock (kikken zonder pilletje) bij. Tel daarbij op Simone mijn steun en toeverlaat, Marcia, Taco, Frans, Germ en al de aardige mensen uit Zeist, het publiek dat naar ons is komen kijken en daar: plezier! Oepsie! Ik vergeet Natasja Rietveld. :) Als zij er bij was altijd druk in de weer met de merchandising. Wat ik ook leuk vond is dat ze Reinier altijd trouw hielp met het demonteren van zijn drumkit na het optreden en ons ook altijd onvermoeibaar hielp met het inladen van de bus.


- Wat was de leukste gig van de FVD-tour en waarom?

De Patronaat in Haarlem. Zeker weten! Dat was tevens de mooiste zaal, het geluid was perfect en voor mij niet onbelangrijk: mijn moeder, broertje en ouders van Simone kwamen voor het eerst kijken naar een optreden.


- Geen hard feelings en alleen maar een hele leuke ervaring en herinnering?

Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het me helemaal niets deed toen Martin mij belde en zei dattie weer ging bassen. Maar ja, Martin is Spasmodique, hm? Geen hard feelings. Totaal niet. Serieus, Mart! Tuurlijk was ik er ziek van. Alleen eeuwig zonde dat ik nooit heb kunnen meewerken aan een Spasmo-cd. Ja, ik sta wel op zelfgemaakte cd's van optredens, maar das toch net niet hetzelfde als zo'n mooie, echte zilveren cd. Ik moet bekennen dat dat wel iets is wat ik graag zou hebben gedaan. Maar ja, het mocht helaas niet zo zijn. Een overduidelijk geval van jammer. Ach... Het is ook mijn eigen, weloverwogen keuze om er een punt achter te zetten. De cirkel is in ieder geval weer rond: Spasmodique is Spasmodique weer.


- Ben je van plan om verder nog iets te gaan doen in de muziek?

Nee niet echt. Haha, ik wacht wel weer op een telefoontje uit Rotterdam.
Voor een leuke sessie,
ofzo. :)

Namens alle Spasmodique-fans wil ik je ieder geval bedanken dat je er mede aan hebt bijgedragen dat Spasmodique afgelopen jaar weer eens flink aan de bak is geweest en ons zulke mooie concerten/herinneringen heeft gebracht. Ray je lach is onsterfelijk, bedankt voor alles !

Het genoegen was geheel aan mijn zijde. Echt waar.
Langs deze weg wilde ik de Band en iedereen bedanken voor het vertrouwen dat ze in mij hadden.

Snik...

Greetz,

Ray.

 

 

 


v.l.n.r. Reinier Rietveld, Arjo Hijmans, Mark Ritsema en

 

 

 

Foto's: Peter de Jong