augustus 2002 - Interview Raymond Gerrits

RAYMOND GERRITS: "Een jongensdroom kwam uit ..."

Ray stond vanaf het begin van Spasmodique al jaren bekend als een zeer hartstochtelijk aanhanger van de band. Hij bezocht veelal de concerten van de band en speelde in z'n kamertje al jaren de gitaar-partijen van Arjo na. In 1991 werd hij gevraagd om Niek en Hans te vervangen op gitaar. Nu is hij weer gevraagd om als vervanger op te treden, maar nu voor Martin.

Ondergetekende (JPvM, de webmaster en een oude bekende van Ray) onderwierp (de stille) Ray in aug. 2002 aan de vooravond van de komende Spasmodique-tour aan een schriftelijk vraaggesprek.

JP : Je speelt het beide net zo gemakkelijk maar wat speel je nu eigenlijk het liefst………….bas of gitaar?

Ray : Als ik eerlijk ben: gitaar. Bij de gitaar zitten wat meer speledingetjes bij zoals effectpedaaltjes enzo. Maar de bas vind ik ook leuk, hoor. Ach, eigenlijk maakt het me niet zoveel uit, ik kan geen van beide, eigenlijk. Zolang ik maar lol heb, he?

JP : Je was, zoals bekend, altijd al een enorme fan van Spasmodique, hoe heb je de band leren kennen?

Ray : Ik kwam in aanraking met Spasmodique via het VPRO-programma “Jonge Helden”. Ze zonden toen het clipje uit van 'Kiss on your scars'. Ik was gelijk verkocht. Kort daarop maakte ik kennis met Judith, een vriendin van Reinier, die met een vriend van mij ging. Van haar kreeg ik toen de Spasmodique-cassette. Daarna kwamen de optredens: Als ze ergens speelden en ik kon erheen, ging ik er ook heen met mijn vrienden. Er was toen echt een hecht groepje wat zo’n beetje alle optredens op de voet volgde. Ze moeten ook wel gedacht hebben: daar heb je die lui weer. Haha, eigenlijk best wel gênant als ik eraan terug denk.

JP : Je speelde vòòr Spasmodique in andere bands als This Perfect Day, vertel eens wat over die band.

Ray : Dat was een van mijn jeugdbandjes. De enige die liep, eigenlijk. Ja, leuke tijd geweest. Ben eigenlijk helemaal het kontakt met die mensen verloren. Best wel jammer. Tja, ieder gaat zijn eigen leven leiden, he? Ik verhuisde naar Den Haag en dat verwaterde gewoon. Toen ik bij Spasmodique kon invallen, kon ik niet meer verder gaan met This Perfect Day. Willem Bargerbos de zanger met een berg droge humor, Mark Muilwijk met zijn Killing Joke gitaargeluid, Saskia de bassiste (die toen ze uit de band vertrok vervangen werd door mijn huidige vriendin Simone Hulsker).............en Robert-Jan, die vind ik nog steeds een van de betere drummers. Maar echt verder dan de Boerderij in Zoetermeer zijn we eigenlijk nooit gekomen. (Een nummer van dat concert verscheen op de LP '5 Alive')

JP : Je werd door Spasmodique op een gegeven moment dus gevraagd om Niek en Hans te vervangen……..wie vroeg je dat en/of hoe ging dat in z’n werk?

Ray : Jeez…..... Ik heb, samen met jou, ooit nog eens als roadie gefungeerd bij Spasmodique: gitaren stemmen en het podium opbouwen enzo. Dit volgende heb ik alleen maar van horen zeggen, hoor! Tussen de bedrijven door zat ik wel eens op de gitaren Spasmodiquedingetjes te spelen. Dat werd toen opgevangen door Malou, de toenmalige vriendin van Reinier. Ik kreeg toen een telefoontje van Reinier of ik een keertje auditie wilde komen doen. Dat was wel schrikken, ja… Gelukkig kon ik zo’n beetje alle nummers naspelen. Maar de grootmeester Arjo heb ik nooit kunnen vervangen, hoor. Die illussie had ik ook nooit gehad. Ik vond het een eer dat ik zijn gitaarklanken mocht naspelen. Ik weet nog dat hij een keer kwam kijken. Ik had liever mijn gitaar aan hem gegeven. Nu overkomt me hetzelfde met Martin…
Ik zit dan nu wel weer in Spasmodique en ik ben daar best wel trots op, hoor, maar de echte Spasmodique, is voor mij de orginele bezetting.

JP : Wat is je ‘voorlopig’ hoogtepunt met Spasmodique?

Ray : Ehhh… Eigenlijk was het 1 groot hoogtepunt, maar het meest sprongen de 2 optredens eruit waar de originele bezetting en ikzelf aanwezig waren, Burgerweeshuis en dat Curtains optreden. Het toefje was de buitenlandse tour.

JP : Nu ben je weer gevraagd als invaller voor Martin. Hoe ging dat in z’n werk?

Ray : Ja, hoe ging dat in zijn werk. Volgens mij heb jij daar ook aan meegewerkt. Na Mark jaren niet meer gezien te hebben attendeerde jij mij erop dat hij samen met John Sinclair op moest treden in het POH Den Haag. Ik ben toen gaan kijken en daar vroeg hij mij of ik er zin in had. Zo is het dus gekomen. Nou heb ik in geen jaren meer een gitaar aangeraakt. En op een basgitaar is het nog meer werken. Alle nummers zitten nog wel in mijn hoofd, hoor. Kheb mezelf er toendertijd letterlijk mee "gebrainwashed". Tis meer de conditie die ik moet trainen. En Martin heeft er een paar *%#@#$!!!! basloopjes tussen zitten!!! Mooi!

JP : Je staat bekend als een jongen die nogal van uiteenlopende muziekstijlen houdt. Zo is bij mij bekend dat je eerst een enorme Sonic Youth liefhebber was, maar vervolgens liep je weer helemaal weg met Rockabilly en later Jeff Buckley. Waar luister je nu zoal naar?

Ray : Ik luister naar een hoop soorten muziek. Het enige wat ik echt niet trek zijn R & B en experimentele Jazz.
Mijn favorieten van dit moment zijn Foo Fighters, Deftones, Muse, Korn, Coldplay en Underworld. Heb ik ook standaard in mijn auto liggen. “Alternative” heeft mijn voorkeur. Kink FM, zeg maar. All-time favorites zijn voor mij 'the Beatles'.

JP : Je hebt ook altijd gitaren verzameld. Waar speel je nu op en vertel eens waarom je zo’n Fender liefhebber bent…..toch?

Ray : Ik ben zeker een Fender liefhebber, ja. Dat komt door the Shadows. Mijn vader had al die ouwe platen van hun en daar stonden ze altijd op met hun Fenders in de aanslag. Mijn lieveling is een Jazz-Master uit 1963. Daarnaast heb ik een Stratocaster, een Precision bas en een Jazz bass. Allemaal Fenders natuurlijk. En dan heb ik ook nog een Gretsch Duo-Jet uit 1962.

JP : Naast de muziek hou je je ook bezig met andere dingen. Wat doe je zoal meer. Je doet ook iets met auto’s en computers?

Ray : Auto’s… ...Kwilde al jaren lang een Alfaatje hebben en sinds vorig jaar is het er eindelijk van gekomen: Ik ben de trotse bezitter van een Alfa Romeo 1750 GTV Bertone uit 1968! Een klassiekertje dus. Computers. Een ware internetverslaving en geems, he? Kheb ook een Dreamcast, een Playstation 2 en een Xbox. Nu nog de Gamecube.

JP : Wie is favoriete gitarist en bassist…………heb je die eigenlijk?

Ray : Ik heb meerdere favoriete gitaristen. De twee die eruit springen zijn Hank Marvin van the Shadows en Cliff Gallop van Gene Vincent & the Blue Caps. Of eigenlijk 3: Scotty Moore van Elvis uit zijn goede periode bij Sun. Een jaar of 2 geleden ben ik nog naar een optreden van Hank Marvin geweest. Hij maakt een heleboel flauwe grappen tussen de nummers door maar zodra hij begon met spelen… Kzat daar met kippevel èn tranen in mijn ogen. Bassisten heb ik er eigenlijk maar twee: 1.) Jean-Jaques Burnel van the Stranglers. Toen ik zijn basgeluid hoorde wist ik het meteen en 2.) Paul mcCartney. Daar hoor je niet zoveel over, maar de man heeft echt hele mooie dingen gedaan op de basgitaar.

JP : Je hebt ondergetekende op het spoor van Spasmodique gebracht. Was ik meteen verkocht?

Ray : Volgens mij was je meteen verkocht. Ik herinner mij een rood aangelopen meezingende Jean-Paul. En dat je in So What, Gouda een keertje 'Barracuda' mocht meezingen. (zie: SO WHAT (red.))

JP : Heb je zin in de komende tour?

Ray: Doe eens een gok? :)