Na in 1992 officieel te zijn ontbonden, beginnen rond 1996 de ex-leden van Spasmodique elkaar weer op te zoeken. Aanleiding iertoe zijn een drietal multimediale shows die plaatsvinden in thuishaven Rotterdam onder de noemer Villa Delirium. De naam Spasmodique duikt een jaar later op bij een samenwerking met Favola Film. Aan hen levert de groep de soundtrack voor de korte film In Forced Perspective (regie Rino Gouw). In 1998 treedt men op tijdens het tienjarig bestaan van het Rotterdamse podium de Vlerk en wordt er voor het eerst weer oud repertoire gespeeld. Na nog een tweetal optredens besluiten zij echter om zich voorlopig terug te trekken. Geen van de bandleden heeft trek in een nostalgisch toertje en er wordt overeen gekomen om eerst nieuw materiaal uit te werken en vast te leggen. Tegelijk bouwt drummer en geluidsman Reinier aan een eigen studio. In alle rust en afzondering wordt hier in de daaropvolgende drie jaren gesleuteld aan From Villa Delirium, het vijfde album van Spasmodique en haar eerste in tien jaar. Ondanks die ruim tien tussenliggende jaren is From Villa… een logische opvolger van hun vorige (studio)album Haven. Spasmodique wordt veelal geïdentificeerd met de zwaarmoedige jaren tachtig – met Koude Oorlog iconen als Joy Division, The Sound en The Swans. Zelf liet de band zich vooral inspireren door blues, hardrock en wat tegenwoordig alternatieve rock wordt genoemd. (Na het verscheiden van de groep brak de grunge rage definitief los, Soundgarden speelde kort daarvoor nog in hun voorprogramma.)

In hun hoogtijdagen werden zij vooral ook gezien als de ultieme live-band. Albums als Spasmodique (1986) en North (1989) waren pogingen om ‘het podium gevoel’ te vangen. Pas bij Haven durfde men dit los te laten en de studio meer te gebruiken als een autonoom medium. Op From Villa… wordt deze tendens met ruime stap doorgezet. Op From Villa… worden ook voornoemde rockinvloeden sterker doorgevoerd dan ooit, afgewisseld met sferische en uitgesponnen stukken. Spanning en melancholie voeren (nog steeds) de boventoon, resulterend in een totaalgeluid wat kan worden omschreven als rock noir.
Optredens van Spasmodique werden in het verleden wel gezien als rituelen: wilde uitputtingsslagen voor zowel het publiek als de band. Als men straks het podium weer betreedt zal dit niet anders zijn. Ditmaal is men er echter ook in geslaagd een album af te leveren wat zich laat ondergaan als een ritueel; van de rustieke openingsklanken van All Our Yesterdays tot het hypnotiserende uitro van afsluiter Shades Of A Daydream.
Qua thematiek wordt er teruggekeken op die soms wat moedeloze jaren tachtig en de historie van de band. Het nummer Holiday In Manchester is niet alleen een hommage aan Ian Curtis maar beschrijft ook de pelgrimage die Reinier en Mark ooit ondernamen naar deze grauwe Britse stad. Drugs komen ter sprake in het titelnummer en vooral in High, waarin alles wat ooit stond voor (het in de jaren tachtig zo in zwang zijnde) romantisch nihilisme nog slechts rondzwalkt over straat als een labiele en gedrogeerde schim. Hedonisme leidt tot onvermijdelijke slachtoffers in Tristan Tristan, gebaseerd op de middeleeuwse liefdesvertelling Tristan en Isolde, ditmaal gezien door de ogen van de bedrogen Koning Marke (de overeenkomst met de naam van de zanger is slechts een geschenk van het toeval). Motivaties tot een nieuwe start keren terug over het gehele album - in het openingsnummer All Our Yesterdays, het tweeluik New Tattoo en het titelnummer, maar wordt misschien wel het treffendst verwoord in de slotzin van Holiday In Manchester: “Free from the burdens, so much younger now”.
De nostalgie is ver te zoeken op From Villa Delirium.

Spasmodique:

Arjo Hijmans – gitaar

Mark Ritsema – zang, gitaar

Reinier Rietveld – drums

Martin Docters van Leeuwen – bas

Voor de komende tour wordt Martin Docters van Leeuwen vervangen door Raymond Gerrits.

Contact: Ron Mansveld

ron@spasmodique.nl

tel/fax 010-5927000