januari 2002 - Interview Reinier Rietveld

De drummer, de geluidsman en de stille Spasmodiquer: REINIER RIETVELD

Hartje Rotterdam: in een donkere, enigszins smoezelige trapwoning herbergt één kamer een verzameling indrukwekkende geluidsapparatuur. Sinds mensenheugenis is dit de woning van Spasmodique drummer Reinier. De betreffende ruimte is zijn digitale homestudio. Hier wordt in januari 2002 de laatste hand gelegd aan het nieuwe album van Spasmodique. De ruwe opnames zijn inmiddels ruim drie jaar oud. ,,Het is nu echt bijna klaar'', zegt Reinier. ,,Al heb ik dat vaker gezegd. Maar nu echt.''

Door: Koen van Wijk

Sommigen mensen hebben niet veel woorden nodig om iets zinnigs te zeggen en Reinier Rietveld is zo iemand. Vaak vindt hij het ook niet nodig om te zeggen wat hij van iets vindt. Zozeer dat zelfs zijn drie bandgenoten zich afvragen hoe hij de jaren met de band ervaren heeft. De website geeft hem eindelijk het woord, waar Mark, Arjo en Martin hem reeds voor gingen.

Het Begin

,,Ik ben op mijn twaalfde begonnen met drummen. Mijn moeder wilde graag dat ik een instrument zou bespelen. Maar dat ik voor drums koos, daar had ze niet echt op gehoopt. Ik heb weinig les gehad en ook niet veel alleen geoefend. Daar is niet zoveel aan. Wel heb ik altijd in bandjes gespeeld. Vanaf de brugklas al, samen met een klasgenoot. Zo heb ik Mark leren kennen. Hij bracht in onze wijk de krant rond en zag ons bezig. Hij wilde graag meedoen. Dat kon, hij mocht bongo's bespelen.''

,,Later, zo rond mijn achttiende, zat ik in twee bands: Spasmodique en Quando Quango. Naast mijn zus, die met een Brit getrouwd was, bestond die groep uit een paar Engelsen. Begin jaren tachtig namen we meerdere alternatieve danceplaten op in Manchester, waar mijn zwager woonde. Ik logeerde er vaak. We zaten in dezelfde hoek als A Certain Radio en New Order. Met New Order hebben we ook getoerd.''

Manchester, het jaar 1983, underground. De naam 'The Smiths' valt. ,,Hebben we ook mee gespeeld. Wacht even'', zegt Reinier. Hij komt terug met een stapeltje vinyl, voornamelijk maxisingles. De hoezen doen aan New Order denken. Op een van de Quando Quango-hoezen, Reinier was er toen inmiddels uit, prijkt de naam van Smiths-gitarist Johnny Marr, samen met Gonnie Rietveld. De verslaggever is onder de indruk. Reinier lacht wat.

,,Quando Quango sloeg wel aan bij het Britse en Amerikaanse undergroundpubliek. We hebben ook nog opgetreden aan de Amerikaanse oostkust, waaronder New York. Tegelijkertijd zat ik in Spasmodique. Dat vond ik veel leuker, want dat was veel meer mijn muziek. Na het lezen van de interviews op de website moest ik vooral lachen om Martin, die zich automatisch dwars noemt. Ik herinner me inderdaad dat hij stronteigenwijs kon zijn. Achteraf besef ik: gelukkig maar dat hij zo lastig was en geen smoothy bassist. Die houding heeft ons muzikaal wel verder gebracht.
Mijn muzikale invloeden waren vooral AC/DC (met Bon Scott), Deep Purple en de oude Genesis. Tijdens Spasmodique kwam natuurlijk Birthday Party erbij. Ik zag hen voor het eerst in Manchester en was erg onder de druk. Met Spasmodique probeerden we hun sfeer te benaderen, net als die van The Doors.''

,,Ik drum nu helemaal niet. Al jaren niet meer zelfs. Maar het is net als fietsen, de basis verleer je niet. Als ik een jaar niet speel, speel ik daarna zelfs beter. Ik vind mezelf eigenlijk niet zo goed als wel gezegd wordt. Technisch helemaal niet zelfs. Ik heb nooit met platen mee gedrumd om het te leren, maar wel altijd naar AC/DC geluisterd: Heel erg rechthoekig en toch met gevoel. Het is een kwestie van dat gevoel er in te leggen, dat probeer ik tenminste altijd. Hoe? Door net iets voor of na de tel te spelen. Moeilijk uit te leggen. Een goede drummer springt er meestal niet uit.''

Het afmixen

Dat de nieuwe Spasmodique CD zo lang op zich laat wachten is vooral de schuld van geluidsman Reinier. Nou ja, schuld. Hij heeft het te druk gehad. ,,Sinds acht jaar werk ik als geluidstechnicus bij Endemol. Doe het zaalgeluid tijdens grote shows van onder meer Hennie Huisman en Caroline Tensen. Het is natuurlijk niet mijn kopje thee; technisch is het soms wel interessant. Ach, het is een baan. Daarnaast doe ik het geluid bij de live optredens van Kane. De aandacht die Kane live van het publiek krijgt, wens ik Spasmodique ook toe. En die volle zalen, zodra we gaan optreden. En dat gaan we zeker, als het nieuwe album uit is.''

Geluidsman is Reinier al sinds de Quando Quango-tijd:

,,In 1983, tijdens opnames in de Strawberrystudio in Manchester, heb ik een poosje toegekeken hoe dat zit met die knoppen. Toen wist ik het wel. Terug in Nederland ben ik bij de toenmalige Arena (nu Nighttown) zelf eens achter de knoppen gaan zitten en ik had het snel te pakken. Vervolgens vroeg een band mij of ik hun geluid wilde doen. Sindsdien ben ik geluidsman. Ik werd steeds weer door andere groepen gevraagd. Zo heb ik nog maandenlang met Defunkt door Europa getoerd. 120 optredens, loodzwaar maar wel leuk. En nu dus Kane. Technisch kan ik daar best veel in kwijt. Zanger Dinand is gek op sfeer en effecten. Die moet ik er dus in mixen tijdens de optredens.''

Gelukkig voor Spasmodique ligt de tour van Kane nu drie maanden stil. Zodat Reinier eindelijk tijd heeft voor het afmixen van zijn eigen muziek. ,,Ik ben nu heel ver gevorderd. Voorheen was het af en toe een uurtje er aan werken. Dat schiet niet op. Nu gaat het hard. Dat ik al jaren bezig ben, komt ook door een gebrek aan tijdsdruk in je eigen studio. En door de nieuwe mogelijkheden van de techniek. Met de digitale techniek kun je blijven sleutelen aan de opnamen.

Samples

Reinier geeft een demonstratie vanachter zijn digitale mengtafel in zijn virtuele studio, zoals hij het noemt. Hij laat afzonderlijke 'sporen' horen van gitaar- en zangpartijen en samples. En fragmenten van nummers die klaar zijn: volwassen songs met een indrukwekkende sound klinken uit de speakers. ,,Ik werk sinds kort met twee Pulsar geluidskaarten. Dat maakt weer meer mogelijk. Het betekent wel dat ik alles overgedaan heb. Ik ben perfectionistisch en wil alles uitproberen. Zo duurt het steeds langer natuurlijk. Soms komt Mark een avondje langs om mijn mixwerk te bespreken. Of we bedenken samples. Ik moet zeggen, de website geeft wel inspiratie om het af te maken.''

De gesamplede fragmenten op het nieuwe album zullen de fans nog verrassen. Fragmenten uit het verleden van de band komen onherkenbaar terug. Zodra de plaat uit is kan iedereen 'op zoek'. Maar eerst moet het album nog gemasterd worden en uitgebracht worden door een platenmaatschappij. Hoe dit zal verlopen is medio januari nog niet volledig duidelijk. Maar achter de schermen worden de contouren van de 'comeback van Spasmodique' steeds helderder.
Reinier: ,,De basis van veel nummers ligt bij de Villa Deliriumsessies in Rotown, rond '98. Dat waren te gekke projecten. Het wordt in elk geval onze beste plaat ooit, vind ik. Niet alleen vanwege de verbeterde techniek. Het is ook goed gelukt om de juiste sfeer in onze muziek vast te leggen.''